Talenten: Waarom we moeten stoppen met mensen te willen laten voldoen aan een functieprofiel

Recent las ik een rede geschreven door Professor dr. Marianne van Woerkom, hoogleraar Positieve Organisatie Psychologie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, over het benutten van talenten. Het artikel raakt  de reden waarom ik mijn bedrijf ooit ben begonnen. Ook raakt het wat wij in het bedrijfsleven nog te doen hebben om al het menselijk potentieel (talenten) wat er is daadwerkelijk te gaan benutten. Met alle positieve gevolgen van dien. Zij begint haar rede met een fabeltje dat geschreven is in 1943 door George Reavis. Dit fabeltje vond ik zo herkenbaar dat ik hem met jullie wil delen.

Fabeltje

Op een dag kwamen de dieren uit het bos bij elkaar en besloten dat ze iets moesten doen om de problemen van de nieuwe wereld het hoofd te bieden. Ze besloten een school op te richten. Het curriculum zou bestaan uit hardlopen, klimmen, zwemmen en vliegen. Alle dieren zouden examen moeten doen in alle onderdelen. De eend bleek een uitstekende zwemmer en was zelfs nog beter dan zijn leraar. Maar hij deed het heel matig op vliegen en scoorde zwaar onder de maat op hardlopen. Hij werd daarom geadviseerd om te stoppen met zwemmen om zo meer tijd te kunnen besteden aan het oefenen met hardlopen. Na een tijd had hij verwondingen opgelopen aan z’n zwemvliespoten en was hij nog maar een middelmatige zwemmer. Het konijn was de beste van de klas in hardlopen, maar ervaarde veel stress door de eisen die aan haar werden gesteld bij het zwemmen en moest zich helaas ziekmelden. De eekhoorn was een excellente klimmer, maar raakte geblesseerd bij de vlieglessen, waardoor hij uiteindelijk nog maar net voldoende scoorde op klimmen. De arend had ernstige gedragsproblemen en werd daarom streng aangepakt. Bij de klimlessen zat hij als eerste in de top van de boom, maar hij vertikte het om zich hierbij aan de regels te houden. De prairiehond besloot om niet naar school te gaan en ging in beroep tegen de schoolleiding omdat deze weigerde om graven in het curriculum op te nemen. Een raar soort paling bleek uiteindelijk de beste leerling te zijn. Hij kon niet alleen uitstekend zwemmen, maar bleek ook een beetje te kunnen rennen, klimmen en vliegen en had daarom het hoogste gemiddelde.

Conclusie

De dieren uit dit verhaaltje zijn niet te benijden. Zij raken beschadigd, gefrustreerd en gestrest in hun verwoede pogingen om te voldoen aan de eisen die aan hen gesteld worden en zodoende iets te worden dat zij niet zijn. De kwaliteiten die de dieren wel hebben worden niet benut en blijken na verloop van tijd zelfs te worden aangetast. Sommige dieren vallen uit en anderen doen zelfs helemaal niet meer mee.

Herkenbaar?

Poeh! Ik vond dit verhaal zo herkenbaar als ik naar de praktijk kijk waar ik ook zelf in gewerkt heb. Overigens is dat geen verwijt naar wie dan ook maar vooral een constatering dat er een andere denkwijze nodig. Het is vaak ook geen onwil in mijn ogen maar zo hebben we het nu eenmaal geleerd. Een soort van Norm. Echter wel een norm met negatieve gevolgen. Zo blijkt uit onderzoeken die zij in haar rede aanhaalt dat:

44% van de nederlandse werknemers weinig autonomie ervaart in hun werk, 38% hoge taakeisen ervaart, 1,3 miljoen! werknemers in Nederland last heeft van burn-out klachten en maarliefst een derde! van de werknemers geeft werkstress als reden op voor verzuim. Ook blijkt uit onderzoek dat de vaardigheden van werknemers vaak niet volledig worden benut ,dat bedrijven steeds meer moeite hebben met het vasthouden van personeel en dat gebrek aan waardering een belangrijke reden is om te vertrekken. Als ik burn-out klachten en werkstress er eens uitpak. Dit zijn de cliënten die ik weer in mijn praktijk krijg om de coachen. Ik noem dat altijd reparatie achteraf in plaats van preventie vooraf.

Het kan anders!

Gelukkig kan dat anders maar dat vergt een andere mindset. En dat die mindsetverandering veel kan opleveren laat ook deze rede weer zien. Er worden diverse onderzoeken aangehaald die dat bevestigen al wordt er ook nog meer onderzoek gedaan om de diepte in te gaan.

In het artikel wordt een oproep gedaan om, in plaats van te werken aan de punten waaraan je nog niet voldoet in een functieprofiel, de sterke kanten, talenten en kwaliteiten van medewerkers centraal te stellen. Zo wordt een voorbeeld gegeven over een softwareontwikkelaar. De ene ontwikkelaar weet enorm veel af van de geschiedenis van een softwarepakket en de andere ontwikkelaar weet alles van de nieuwste programmeertaal. De ene docent maakt heel makkelijk contact met studenten terwijl de ander een autoriteit is op zijn/haar vakgebied als het om kennis gaat. Waarom willen we dan iedereen in eenzelfde functieprofiel drukken? Best gek toch?

Wat levert het op?

Wat levert het op als je de sterke kanten, talenten en kwaliteiten van medewerkers leidend laat zijn? Nou heel veel en veel daarvan benoem ik ook op mijn website vanuit eerdere onderzoeken maar toch een kleine opsomming:

Mensen die hun talenten kunnen inzetten zijn meer bevlogen, hebben meer vertrouwen in eigen kunnen, presteren beter en hebben een lager ziekteverzuim. Als mogelijke verklaring wordt gegeven de positieve gemoedstoestand waarin mensen verkeren. Wat ook een groot voordeel is, is dat de intrinsieke motivatie van mensen toeneemt om zichzelf te blijven ontwikkelen zodat ze zich kunnen aanpassen aan de snel veranderende omstandigheden. Ze stellen zichzelf vaak ook meer uitdagende doelen om te blijven groeien.

Inspiratie en koffie!

De komende tijd zal ik in mijn posts vaker stukken delen uit deze rede. We hebben het nog niet gehad over wat mensen op hun talenten inzetten oplevert voor de teamontwikkeling en prestaties.

Wil je eens brainstormen over hoe je binnen jouw organisatie deze beweging meer kunt maken? Stuur mij dan een bericht voor een vrijblijvende kop koffie!

#training #coaching #bevlogen